Beste vrienden,
Voor we straks bij Linda en Guy Pieters aankomen, wil ik toch even stilstaan bij het bijzondere verhaal achter de plek die we vandaag gaan bezoeken.
Wat mij zo fascineert aan Guy Pieters, is dat zijn verhaal eigenlijk niet begint in een grote galerie of in een museum, maar heel eenvoudig, in Sint-Martens-Latem. Hij groeide er op in een omgeving waar kunstenaars bijna deel uitmaakten van het dagelijkse dorpsleven. Zijn grootmoeder had er een café waar kunstenaars over de vloer kwamen. Als jonge jongen begon Guy al schilderijen te tonen en te verkopen.
Het was dus geen vooraf uitgetekende carrière. De kunst kwam als het ware op zijn pad — en hij heeft vervolgens de moed gehad om dat pad te volgen.
Een belangrijk keerpunt kwam in 1979, toen hij samen met Linda kennismaakte met de Frans-Amerikaanse kunstenaar Arman. Die ontmoeting opende voor hen een totaal nieuwe wereld: die van het Nouveau Réalisme, de Pop Art en de internationale hedendaagse kunst. Via kunstenaars als Arman kwamen zij in contact met onder anderen César, Niki de Saint Phalle en Jean Tinguely. Later volgden ontmoetingen met Christo en Jeanne-Claude, Robert Indiana, Tom Wesselmann, James Rosenquist en vele anderen.
En daar zit volgens mij een essentieel element in het verhaal van Guy Pieters: hij heeft niet alleen kunst gekocht of verkocht; hij is relaties met kunstenaars aangegaan.
Zijn loopbaan is in grote mate opgebouwd rond langdurige samenwerkingen. Dat verklaart ook waarom zijn collectie vandaag niet aanvoelt als een toevallige verzameling namen van beroemde kunstenaars. Achter veel werken zit een ontmoeting, een vriendschap, een atelierbezoek, een verhaal.
Knokke werd vervolgens een belangrijke plaats in dat verhaal. In de jaren tachtig bouwden Guy en Linda hier hun eerste galerie uit. Vanuit Knokke groeide hun internationale reputatie verder, met kunstenaars uit Europa en Amerika en met tentoonstellingen van onder anderen Christo & Jeanne-Claude, César, Niki de Saint Phalle, Jean Tinguely, Karel Appel, Folon, Bernar Venet en vele anderen.
Maar wat we vandaag bezoeken, is eigenlijk een volgende stap.
Na tientallen jaren als galeriehouder en kunsthandelaar ontstaat er blijkbaar een andere behoefte: niet meer alleen kunst tonen en verkopen, maar iets bewaren, iets doorgeven en iets vertellen.
Dat is precies wat de nieuwe Fondation Linda & Guy Pieters in Knokke wil doen. De nieuwe ruimte, geopend in augustus 2026, is ongeveer 1.000 vierkante meter groot en wil niet alleen tentoonstellingen brengen, maar ook ruimte bieden voor ontmoeting, lezingen en een bredere culturele werking.
En ik vind één gedachte van Guy zelf daarin bijzonder mooi. Hij zegt eigenlijk: er komt een moment waarop je wilt terugkijken op de weg die je hebt afgelegd en iets wilt teruggeven aan de kunstenaars die jouw leven hebben gevormd.
Dat is volgens mij ook de betekenis van wat we vandaag gaan zien.
Een collectie is uiteindelijk niet alleen een verzameling kunstwerken. Het is ook een verzameling ontmoetingen, vriendschappen, overtuigingen en herinneringen.
En misschien is dat wel de mooiste overgang van een galerie naar een stichting: van verkopen naar doorgeven.
Daarom is het voor Antwerpen Cultuurstad zo bijzonder dat Linda en Guy Pieters vandaag speciaal voor ons hun deuren openen en ons niet alleen hun kunst tonen, maar ons ook meenemen in het verhaal erachter.
Ik denk dat we vandaag dus niet alleen naar kunst gaan kijken, maar vooral naar een leven dat door kunst is gevormd.
